De derde week van Spraaksaam stond in het teken van werving en ontmoeting.

Na overleg met de ontwerper van Kentalis ben ik aan de slag gegaan met een folder waarin zowel de huisstijl van Kentalis als de sfeer van Spraaksaam tot hun recht zouden komen. Dat viel niet mee. De huisstijl is dominant en dat leidt tot de keuze tussen een rustige, witte folder met kleurige kop en een folder die de kleuren en lijnen van de kop consequent doorvoert. Ik koos voor het laatste. Het resultaat is een folder met rode en groene vlakken met witte tekst. De vormgever was er niet blij mee en heeft de binnenkant aangepast: een compromis.

Als het goed is gaan folder, poster en ansichtkaart deze week naar de huisprinter en kan ik ze over een paar dagen ophalen in Sint-Michielsgestel. Daarna kunnen ze hun werk gaan doen: bekendheid geven aan Spraaksaam en jongeren werven!

Verder deze week de eerste interviews met jongeren. Met een kopje thee of koffie, op de bank of aan tafel. Recordertje tussen ons in, mijn lijstje met dingen waar ik naar wil vragen naast me. Het is leuk om de jongeren zo uitgebreid te spreken; ze hebben veel te vertellen en ze kunnen duidelijk aangeven waar ze tegen aan lopen door hun spraaktaalproblemen. Ook wordt duidelijk waarom het ‘bekendheid geven aan ESM’ zo’n belangrijke plaats inneemt in de reacties op het forum.

Uit deze interviews, maar ook op MSN, blijkt dat de last die jongeren hebben van hun spraaktaalproblemen, wordt  versterkt doordat niemand weet wat ESM is. Soms weten ze zelf pas kort dat ze ESM hebben en snappen ze dus nog maar net waarom sommige dingen zoveel moeite kosten. Soms weten ze het al lang, maar moeten ze keer op keer aan anderen uitleggen wat ESM is. En dat uitleggen valt niet mee. Gewoon zeggen waar de letters voor staan is niet genoeg. Want, waar heb je moeite mee als je ‘Ernstige Spraak- en/of TaalMoelijkheden’ hebt?

Uit de verhalen van jongeren wordt duidelijk dat ESM verschilt: van persoon tot persoon, maar ook van moment tot moment. De problemen zijn anders in een bekende dan in een onbekende omgeving, anders als je moe bent dan wanneer je uitgerust bent. Sommigen hebben vooral moeite met praten en iets uitleggen, anderen vooral met het begrijpen van gesproken of geschreven tekst. Het maakt ook nogal uit of je op een speciale school zit waar rekening met je wordt gehouden of dat je op een gewone school zit, in een grote klas en als enige met ESM.

In elk geval lijkt de stap van speciale school, naar een vervolgopleiding of naar werk nu veel te groot. Slechte voorbereiding, weinig begeleiding en niet altijd de hulpmiddelen die jongeren nodig hebben om zich staande te houden. Waarom wordt bijvoorbeeld de software die in het VSO wordt gebruikt als hulpmiddel bij lezen en leren, niet vergoed als jongeren naar het mbo gaan? Juist daar hebben ze het hard nodig….

Op zondagavond hadden we onze eerste – virtuele – ontmoeting als groep. Een MSN-vergadering van 19.00 tot 21.00 uur. Vijf van de zes leden van Spraaksaam waren aanwezig, ik trad op als ‘voorzitter’. Op MSN kan je elkaar niet laten uitpraten: verschillende mensen typen op hetzelfde moment en verzenden hun boodschap als de zin af is. Dat kan ertoe leiden dat A reageert op een vorige boodschap, terwijl B een nieuw onderwerp inbrengt. Deelnemer C reageert op A, A reageert op B, D reageert op B, E vraagt iets, F typt ‘ik snap het niet meer’, C geeft uitleg terwijl B antwoordt geeft aan E. Vergaderen op MSN valt dus niet mee!

Ondanks dat hebben we een groot deel van de agenda besproken. ‘Bekendheid geven aan ESM’ is het officiële doel van Spraaksaam.  We willen tussen de 10 en 20 vaste, actieve leden hebben en daarnaast een groep jongeren met ESM die aan activiteiten meedoen en aan het forum deelnemen. De actieve leden gaan folders en posters verspreiden en voorlichting geven over Spraaksaam op scholen. Voor hen maakt Petra een besloten hyves, waar persoonlijke verhalen en foto’s van bijeenkomsten in een beschermde omgeving kunnen worden geplaatst. Lyan past haar bestaande ESM-hyves aan zodat jongeren met ESM elkaar daar kunnen ontmoeten en er reclame voor Spraaksaam kan worden gemaakt.

Om meer te weten te komen over de ervaringen en problemen van jongeren met ESM, besluiten we een vragenlijst te gaan maken. Iedereen levert vragen aan, ik maak op basis daarvan een vragenlijst en daarna verspreiden we de lijst via mail, website, hyves, scholen en ambulant begeleiders. Genoeg te doen!

Op de eerste echte bijeenkomst op 6 februari in Amersfoort gaan we de voorlichtingen voorbereiden. We gaan dan ook bespreken hoe we ervoor kunnen zorgen dat er op de televisie aandacht besteed gaat worden aan ESM en Spraaksaam.