Eigenlijk wil ik die mij altijd hebben gepest laten zien: kijk, ik ben hier gekomen en jullie staan hier nog en ik sta daar! Wat wil jij nog? Gewoon laten zien hoever wij al zijn gekomen, ook al werd ik heel veel gepest.

Als ESM meer bekend zou zijn, dan zou gewoon beetje meer respect zijn. Dan hoef je niet telkens uit te leggen. Niet elke keer commentaar krijgen van alles. Dat ze ook een keer weten hoe zeer het ons gaat doen! Dat ze niet gaan lachen.

Ik wil vooral mensen leren kennen die er ook tegenaan lopen en hoe die er mee omgaan. En of die ergens een oplossing voor hebben en dat meer.

Mensen helpen. Helpen met dat ze meer weten ervan en waar ze terecht kunnen als ze even vastzitten of als hun kind blijkt ESM te hebben. Dat ze vragen die ze niet bekend is dat ze die daar kunnen stellen.

Toen ik Spraaksaam zag, dacht ik: ik ben dus toch niet de enige met een probleem. Dat heb ik wel een tijd lang gedacht omdat ik eigenlijk niemand kende met ook spraak- of taalproblemen.