Hey Petra

Van het lawaai heb ik af en toe last van. In dat geval ga ik me af proberen te sluiten door heel rustig in een hoekje te staan of zitten en laat heel weinig los qua geluid. Of ik pak een boek zodat ik me volleddig kan afsluit maar toch de gesprekken her en der kan volgen(zolang het intresant klinkt kijk ik op van het boek dat ik bij heb).  Soms hoor ik mensen verkeerd, in dit geval herhaal ik wat ze zeggen en meestal herhallen de mensen wat ze zeiden. En soms hebbenn mensen dat ze mij niet kunnen begrijpen, omdat ik dan of te snel praat of te onduidelijk dat ze me vragen te herhalen wat ik zei. Op het niet te snel reageren kan ik alleen zeggen dat in mijn geval de reden is dat ik de juiste woord keuze zoek. Bij een lastige vraag die ik wel weet bijvoorbeeld. Daar bij wil ik wel het goeie antwoord geven in de juiste woorden, maar geef de verkeerde met het juiste doel. In een groep hou ik me altijd afzijdig omdat ik dan liever niet te veel van me wil laten horen. Op zulk soort momenten kom ik met bepaalde opmerkingen waardoor het groepsgesprek even stil komt te liggen door verbazing, omdat de mensen die aanwezig zijn dan niet verwachten dat er dan iemand mee heeft staan luisteren. Als ik iets uitprobeer te leggen kijkt men mij eerst gek en vragend aan en als ik dan duidelijk maak waarover ik het heb zeggen ze: oooo ja ... en op zulk soort momenten komt er toch een goed gesprek opgang. Soms ben ik ook tegen me zelf aan het mompelen en daar reageergt men op en dan kunnen ze vragen waar je het over hebt. Vaak heb ik een bevestiging nodig of iets mooi of goed gelukt is. Soms ben ik het daar niet mee een en soms heb ik zo iets van het kan er mee door, maar soms geef me zelf een bevestiging.

Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb met mijn deel van hopelijk jou deel van herkening.

groetjes

Thoke