Medeonderzoekers over Zo Hoort Het

Annieck. Doordat een CI vaak ingrijpende gevolgen heeft voor taal- en schoolkeuze, heeft het vaak ook ingrijpende gevolgen voor de cultuur waarin een kind opgroeit. En voor jongeren geldt nog meer dat het ingrijpende gevolgen kan hebben binnen hun sociale leven. Want waar hoor je thuis? Ben je doof, slechthorend of horend? Er is veel over Cochleaire Implantatie geschreven, maar wat zijn nou werkelijk de ervaringen van de kinderen (en hun ouders) en jongeren zélf? Daar is heel weinig over bekend. En dat is waar Zo Hoort Het zich op richt. In fase 1 werden de kinderen met een CI thuis bezocht en werd er een interview met hun ouders gehouden. Verder werden veel kinderen ook een dagje op school bezocht. In fase 2 werden er vooral interviews via het internetmedium MSN gehouden met de jongeren. Ook met veel jongeren ging Jet met een medeonderzoeker een dagje mee naar school of naar stage.

Nirosha. Belangrijk en bijzonder was het uitgangspunt ‘niets zonder ons!’ Juist door onze medewerking, visie, perspectief, ontstaat iets bijzonders. Er wordt gevraagd naar de mening van de mensen waar het onderzoek om draait! Als ervaringsdeskundigen worden wij erbij betrokken, hebben wij een actieve rol, en kunnen wij heel veel bijdragen, naast de kinderen/jongeren die als deelnemer meedoen.We organiseerden ook dagen voor de kinderen en jongeren, waar ze leuke activiteiten konden doen en elkaar konden ontmoeten. De ervaringen die uitgewisseld werden, ook naar ouders toe, bevatten voor de meeste mensen een schat aan informatie, die ze eigenlijk nergens anders kunnen aanboren.

Ed. We onderzochten de ervaringen van kinderen en jongeren door de “bril” van ervaringsdeskundigen (dove en sh jongeren) en niet zoals de meeste onderzoeken die vaak door de bril van de professional bekeken wordt, en veel dingen niet zien die de jongeren zelf belangrijk vinden. Hierin onderscheidt ZHH zich ook van de meeste andere onderzoeken.

Wieneke. Wij voelen en maken mee wat het is om met een CI te lopen en / of gehoorapparaten. We willen onze gevoelens en ervaringen uitwisselen naar de ouders en kinderen die er nog maar net in leven.

Flora. Door Zo Hoort Het sta ik zelf stil bij mijn eigen gehoorprobleem en uit ervaring wil ik hieraan werken om de kinderen die er last van hebben hulp te bieden in hun ontwikkeling. Hierbij denk ik vooral aan de sociale ontwikkeling,waarin ze contact hebben met kinderen die ook een gehoorprobleem hebben

Wouter. Tijdens interviews en observaties zag ik veel van mezelf terug in de kinderen en jongeren die we volgden. Ik zag de positieve kanten van het CI die ik zelf ook heb ervaren: het weer kunnen horen, het toegankelijker communiceren met ouders, familie en vrienden, het beter gaan spreken. Meer mogelijkheden hebben, meer keuzes in het leven. Minder buitengesloten worden dan voorheen zonder CI. Meer zelfvertrouwen en durf krijgen na de CI-aansluiting. Ook zag ik dat het lang niet altijd zo goed ging met die kinderen en jongeren en dat deed mij pijn om te zien. Ik herkende de problemen waartegen zij aanliepen, de moeilijkheden met sociale contacten op de wat oudere leeftijd, de miscommunicaties, het gemis van vriendjes enzovoorts. Klasgenoten die lachten, waar het CI-kind of CI-jongere niet lachte. Kinderen en jongeren die op een school zaten waar ze (volgens mij) niet thuis hoorden. In de loop van het onderzoek ben ik de kinderen en jongeren met CI als meer gaan zien dan alleen respondenten of onderzoeksobjecten. Vanwege die bergen overeenkomsten die ik met hen had en de zovele dingen die ik van mezelf in hen terugzag, begon ik ze te beschouwen als een soort neefjes en nichtjes. Er begon opeens iets te groeien wat je kunt beschrijven als bond- en lotgenotencontact. Ik raakte emotioneel steeds meer betrokken bij ZHH en begon het als een belangrijk deel van mijn leven te beschouwen.